PSYCHO-SOCIALE, BUDGETTAIRE EN/OF ADMINISTRATIEVE BEGELEIDING AAN HUIS.

 

Deze begeleiding wordt aangeboden aan alleenstaande personen, koppels en gezinnen die dit gevraagd hebben en een dergelijke begeleiding wenselijk achten om een zo autonoom mogelijk, menswaardig en zelfstandig leven te kunnen leiden om op die manier hun woongelegenheid te kunnen behouden.

Onze dienst richt zich voornamelijk op mensen die uit een onthaaltehuis komen. De realiteit leert ons dat ook heel wat andere diensten de weg naar onze dienst vinden. De aanvragen die we krijgen uit het algemeen welzijnswerk, justitie, thuishulp, schuldbemiddeling, CGGZ, en diensten binnen de psychiatrie tonen dat aan.

We begeleiden de cliënten binnen de 9 levensdomeinen, nl. woonst, inkomen, schulden en budget, dagbesteding (werk, vrije tijd, opleiding), gezondheid (psychisch en fysisch), verzekering, belasting, familie (en netwerk) en justitie. De hulpverlener maakt de cliënt wegwijs in de mogelijkheden binnen de samenleving. Er wordt van hem/haar dan ook verwacht om te voldoen aan de verscheidene expertisedomeinen om zo tegemoet te kunnen komen aan de verschillende zorgvragen. (administratie – signaleren – belangenbehartiging – motiveren – .. )

We stellen ons de vraag: “Hoe creëer ik als hulpverlener de omgeving die mijn cliënt in staat stelt om zijn eigen kracht te ontdekken, die hem in staat stelt zijn eigen problemen aan te pakken. Hoe kunnen we de veerkracht van onze cliënt (en zijn/haar omgeving) verhogen?”

Alvorens het hulpproces wordt gestart, bekijken we de vraag van de cliënt. We toetsen zijn of haar mogelijkheden en vaardigheden. Ook bekijken we de situatie met onze hulpverlenerbril en reiken we van hieruit eventuele werkpunten aan. Uiteindelijk leggen we beide visies samen en op basis daarvan wordt een begeleidingweg voorgesteld. In samenspraak met de cliënt wordt de begeleiding al dan niet aangepast en/of opgestart. Ook de duur en de intensiteit van de begeleiding wordt bepaald in samenspraak met onze cliënt.

Tijdens de begeleiding trachten we de cliënt inzicht te geven in zijn eigen leefsituatie, een overzicht te bieden van zijn problemen, hem vaardigheden bijbrengen en in zichzelf latengeloven. Zelfredzaamheid verhogen is een langzaam proces met als doel de cliënten steeds minder afhankelijk te maken van de hulpverlening. Wat in het geval van langdurige begeleidingen een contradictorische bijtoon geeft.

Gemiddeld streven we naar ongeveer 1 begeleidingscontact per week. Maar dit is wederom afhankelijk van de noden en behoeften van de cliënt. Het gaat om een huisbezoek of een gesprek op de dienst zelf. Onze focus ligt echt bij de huisbezoeken. Hoe een persoon leeft, zegt veel over de manier waarop hij/zij in het leven staat, over hoe hij/zij zich voelt.

Bij een groot aantal van onze cliënten is de eenzaamheidsproblematiek sterk aanwezig. We schenken hier dan ook extra aandacht aan. Onze bezoekjes ‘leren’ hen om bezoek te ontvangen, ‘leren’ hen om fier te zijn op hun eigen stek. Samen met hen zetten we rustig stappen om uit het isolement te breken.

We stellen een gevarieerd aanbod voor van diverse activiteiten (kookavonden, uitstappen, reizen, kerstfeest, barbecue, e.d.m.) waar de cliënten vrijblijvend al dan niet kunnen aan deelnemen.

 

Onze kernactiviteiten bestaan uit:

 

  • opvolging van de sociale administratie
  • budgetbegeleiding of budgetbeheer
  • opvoedingsondersteuning
  • begeleidingsgesprekken, zowel op het individuele als op het groepsniveau
  • begeleiding bij het zoeken en behouden van een aangepaste woongelegenheid
  • begeleiding bij het zoeken en behouden van werk
  • praktische hulp
  • het aanreiken en zoeken van mogelijkheden voor een zinvolle dagbesteding
  • het stimuleren van de relationele context
  • psychosociale begeleiding
  • casemanagement
  • het bieden van nazorgIndien nodig schakelen we voor bepaalde problemen gespecialiseerde diensten in.

Men moet zich in een (dreigende) problematische woonsituatie bevinden.

Om de slaagkansen, zowel voor de cliënt als voor de dienst, te optimaliseren, gaan we bij de selectie van de kandidaten uit van enkele, vooraf bepaalde, criteria die soepel toegepast worden:

  • Begeleiding moet een van de eerste vragen zijn. Indien men enkel komt met een vraag naar een woning, geeft dit aan dat mensen niet gemotiveerd zijn om een begeleiding te volgen. We zagen in het verleden dat zulke mensen afhaakten zodra ze een woning hadden gevonden. Daarom voeren we nu meer gerichte intakegesprekken. Als blijkt dat er enkel een vraag naar woning aanwezig is, verwijzen we door naar de door ons gekende sociale verhuurkantoren. We schrijven bij een eerste contact mensen ook niet meer in bij IRIS, het sociaal verhuurkantoor waarmee we samenwerken. We leggen hen de doelstellingen en manier van werken uit en vragen de mensen dan terug contact op te nemen als ze nog steeds geïnteresseerd zijn.

 

  • Een derde vereiste is dat er zich bij de kandidaat geen acute verslavingsproblematiek manifesteert. Een verslaving op zich is geen tegenindicatie voor begeleiding, zolang de cliënt aan deze problemen wil werken. De verslaving mag echter het zelfstandig wonen niet onmogelijk maken.

 

  • De toekomstige cliënten moeten voldoende zelfredzaam zijn om het alleen- of samenwonen aan te kunnen en gemotiveerd zijn om met ondersteuning iets aan hun situatie te veranderen.

 

Een hulpverlener en zijn client zijn ……. evenwichtkunstenaars !

Als koorddansers wagen we ons samen met de cliënten op een dunne koord, met de gapende diepte onder hen die tot in hun binnenste aanvoelt als een beangstigende leegte.

Ze zien alleen het koord en de diepte en voelen zich onveilig.

Het vertrouwde vlak waar ze op stonden, moeten ze nu achter hen laten.

Ze vertrekken onzeker en vervaarlijk balancerend.

De stok is onhandig, veel te groot en te zwaar, het lijkt een last meer dan een hulp.

Het evenwicht is broos en dient de hele tijd bijgesteld te worden door uitgerekende, gepaste bewegingen te maken met de lange stok.

We beginnen aan te voelen op welk moment welke beweging kan gemaakt worden met de lange armen.

Het helpt ons om nog enkele stappen te maken.

Een aantal keer dreigen ze te vallen en verstijven ze van angst.

De drang naar het vertrouwde vlak achter hen is enorm, het roept hen tot zich, ze willen niet meer verder. Het lukt ons om helemaal stil te staan, ons adem in te houden.

Ze wagen het dan toch om hun hoofd recht te stellen en eindelijk kunnen we onze ogen richten op het andere uiteinde van de koord.

We ontwaren het vlakke stuk, waar ze stevig op zullen kunnen staan eens we, steeds het evenwicht bijstellend, verder de koord op lopen.

Met de eens kleine, eens iets grotere stappen gaan ze vooruit.

Ze beginnen één te worden met de koord, we percipiëren ze niet meer als dun.

Ze begint stevig en vertrouwd aan te voelen, we leren ze kennen door ermee verbonden te zijn.                                                                                                         (Ambre Buldo, april 2015)

 

 

Contact:

Directeur : Martin Lievens.

Sint-Annakerkstraat, 102

1081 Koekelberg

Tel : (02) 414.19.16

Fax: (02) 411.42.20

Mail: ldhkoekelberg@legerdesheils.be

adskoekelberg@armeedusalut.be